Verhalen 19


Mooie, korte inspirerende verhalen die je energie geven. Verhalen over vriendschap, samenwerken, liefde, veerkracht en optimisme. Op deze pagina staan de korte verhalen overzichtelijk weergegeven. Veel leesplezier!

 

Echo
Vader en zoon lopen in het bos. Plotseling struikelt de jongen en omdat hij pijn voelt roept hij: ‘Ahhhh’. Verrast hoort hij een stem vanuit de bergen die ‘Ahhhh’ roept. Vol nieuwsgierigheid roept hij: ‘Wie ben jij?’ en hij krijgt als antwoord: ‘Wie ben jij?’. Hij wordt kwaad en roept: ‘Je bent een lafaard’ waarop de stem antwoordt: ‘Je bent een lafaard’

Vragend kijkt de jongen zijn vader aan. De man zegt: ‘Zoon, let op’ en roept: ‘Ik bewonder jou’. De stem antwoordt: ‘Ik bewonder jou’
Vader: ‘Jij bent prachtig’ en de stem: ‘Jij bent prachtig’ De jongen is verbaasd, maar begrijpt het nog steeds niet.

Daarop legt de vader uit: ‘De mensen noemen dit echo, maar in feite is dit het leven… Het leven geeft je altijd terug wat jij er zelf in brengt. Het leven is een spiegel van jouw handelingen. Als je meer liefde wilt, geef dan meer liefde! Wil je meer vriendelijkheid, geef dan meer vriendelijkheid!’

 

De top 3 verhalen:
Inzicht : waarom je beter je eigen pad kunt volgen
Kracht uit putten : hoe je met tegenslag om kunt gaan
De zin van stilte : deze aanpak geeft je rust

 

Meer verhalen:
Een glas water : over het loslaten van stress
Ruimte : hoe je gemakkelijker prioriteiten kunt stellen
Samen : hoe één kleine verandering het verschil maakt
Als het stormt : hoe je veel minder zorgen kunt hebben
Obstakels overwinnen : wat 90% van de mensen nooit zal begrijpen

Wet van de vuilniswagen : de keuze die je leven mooier maakt
Wie is wijs? : ze heeft wel gelijk
Een wijze les : waar het misgaat, zo helder inzichtelijk gemaakt
Cirkel van vreugde : deze manier van leven geeft energie
Doorzetten : hoe je vanuit je eigen kracht succesvol wordt

De inspiratie van giraf : wat een inspirerende manier van opvoeden
Een bijzondere reis : met een knipoog en een lach
De steen van verandering : wat de eerste stap is naar een mooier leven
Perspectief : hoe je iemands manier van kijken verandert
Ubuntu : van deze Afrikaanse manier van leven kunnen wij zo veel leren

Leer van fouten : leer van deze wijze woorden van een uitvinder
Koekjes delen : oeps… hoe je akelig de mist in kunt gaan
Carpe diem : een mooie boodschap die je direct energie geeft
Dit is goed : laat je niet gek maken
Scherp blijven : waarom je beter slim kunt zijn

Opnieuw : wat zou jij doen als je…
Loslaten : deze wijsheid geeft je ruimte en vrijheid
We zien wel : over hoe je met oordelen van anderen om kunt gaan
Kracht ontdekken : over hoe je van een tekortkoming je kracht maakt
De halsketting : hoe je iets wat dichtbij is, kunt missen

De wereld veranderen : wat het begin van verandering is
Een bijzondere verschijning : hoe kleine dingen het verschil maken
De vlinder : het verhaal over transformatie
Goed nieuws : positief nieuws als je er anders naar kijkt
Samen leven : kort, inspirerend verhaal over elkaar helpen

Mijn ontslag : grappig verhaal over je dromen waarmaken
De wijze lessen : van inspirerende leiders
Begrip : oordeel niet te snel
Doelgericht : een mooi verhaal over doelgericht zijn
Het geschreven woord : het positieve benoemen en vastleggen

De lachende boeddha : simpel en eenvoudig leven
Tevredenheid : tevreden zijn met jezelf en wat er is

Leestip: 7 tips voor meer zelfvertrouwen (meest populaire blog)

Aanrader

De Vibe
Een heerlijk boek over het zelf realiseren van een gelukkiger en succesvoller leven. Een boek wat prettig leest en je in een heerlijke vibe brengt.


Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

19 gedachten over “Verhalen

  • Lucienne Hugens

    Is dit boek ook in gesproken versie en beschikbaar bij aangepast lezen?

  • peggy

    Het gaat even niet meer over mij als ik naar de oude vrouw in de bus kijk.
    Na een mooie dag en iets moois om naar uit te kijken stap ik de bus blanco in.
    Tot het opstapje voor rolstoelen ineens moet worden uitgeklapt voor een oude vrouw.
    Ze rolt binnen alsof ze een kind van vier is die op schoolreisje gaat.
    Iets intrigeert me in deze vrouw, en dan zie ik het…het is haar jeugdige blik ondanks dat ze wel 88 jaar moet zijn.
    Ze zit in een rolstoel die eruit ziet alsof ze er al jaren in leeft, je weet wel zo’n enorme dure.
    Het is vandaag 30 graden en ik zweet mijn stoel uit maar deze mevrouw heeft een dikke deken over haar heen.
    Ondanks al deze ongemakken kijkt ze verwonderd om zich heen, deze vrouw heeft in haar lange leven alles al gezien moeten hebben maar toch lijkt dit ritje het mooiste wat ze ooit heeft meegemaakt.
    Zou het kunnen? Dat je na al de routine en tegenslagen en geluksmomenten nog steeds als een kind kunt lachen als je vijf minuten in de bus zit op je oude dag?
    Dan bedenkt ik me eigenlijk dat we allemaal dezelfde soort fasen doorlopen in ons leven.
    Je wordt geboren als kind en je sterft als kind, tenminste…dat is wel het ideaalbeeld.
    Je kunt duidelijk zien dat ze in “het nu” leeft, iets waar ik elke dag nog strijd mee heb om te kunnen.
    Ik krijg energie als ik naar haar kijk en in feite heeft ze aan iedereen al verteld dat ze al tien jaar niet in een bus heeft gezeten.
    Iedereen reageert ook op haar maar ik heb het idee dat ze het niet hoort, maar ze lacht gelukzalig naar een ieder van wie ze de mondhoeken ziet bewegen inclusief mijzelf.
    Ik probeer in deze korte vijf minuten uit te vogelen wat voor kracht je eigenlijk moet hebben om nog zo tegen de dingen aan te kunnen kijken.
    Ik schaam me voor mezelf omdat ik het zie maar het eigenlijk ook herken, als een kind van vier die voor het eerst de wereld ziet.
    Door de bochten verliest haar rolstoel de grip en haar dochter (althans dat denk ik) schiet gelijk in paniek.
    Ik zie echter aan haar gezicht dat ze het prachtig vind dat er wat onverwachts gebeurd en ik begin te lachen.
    Ik hoop dat ik hier lering uit kan trekken, dat hoe routinematig ik het leven ook vind… ik moet toch op zijn minst genieten van elk busritje net zoals de oude mevrouw.
    Haar halte is even verderop, de buschauffeur trekt het afstapje naar beneden. Dit is de eerste keer in tien jaar dat ik met de bus ben herhaalt de mevrouw zich tegen de buschauffeur.
    De buschauffeur reageert” oh? Nou, bijzonder he mevrouw!
    Ik realiseer me dat niet iedereen ziet wat ik zie, ik denk dat de routine er bij de buschauffeur al jaren geleden in is geslagen. Hij snapt het niet.
    Haha.

  • Daan Lubbers

    Realiteit

    Een dag lang school gehad, een school waar mijn passie ligt. Een school waar ik voor het eerst heen ga zonder een diepe depressie vloed over me heen te krijgen. Ik loop naar het station, ik moet vier minuten wachten op de komende trein. De vier gedachtenvolle minuten zijn voorbij en de trein komt aanrijden. Ik stap in de overvolle, chaotische trein. De trein die me naar mijn fiets brengt. Ik loop naar één van de weinige vrije stoelen, doe mijn rugtas af, en ga zitten. Ik zit en ik doe mijn oortjes in mijn oren, uit de oortjes komt een culturele shock van muzikale klanken uit de jaren 70’. Ik staar naar buiten, naar het steeds maar veranderende landschap. Totdat ik in Hilversum ben. Ik stap uit en kom weer terug in de echte wereld, nadat ik was opgegaan in de muziek en landschappen. Ik loop naar buiten, check me uit en loop naar mijn fiets. Ik fiets naar huis, met mijn muziek en verschillende gedachtes en ideeën die ik niet kan plaatsen. Ik besluit niet naar huis te fietsen, maar naar het water. Naar het rustgevende water met fluitend riet en tjilpende vogels. Mijn boot ligt daar. Ik kom aan en stap in mijn boot, start de motor en vaar weg. Ik vaar weg van alle stress, gedachtes en ideeën. Ik kom tot rust van de muzikale klanken die door de wind die door het riet raast wordt veroorzaakt. Ik vaar weg van de echte wereld. Ik vaar even weg voor het wrok in de wereld, voor de ongelijkheden, voor de Realiteit.

  • Jos Korthout

    Beste Mark, Zoekend naar informatie over de Dag van de Stilte kwam ik bij jouw positieve korte verhalen. Erg inspirerend en hoopgevend. Hartelijke groet, Jos.

  • Alice

    Prachtig echt <3 Hier huil je van echt Mooi gewoon Wel lang verhaaltje ik ben altijd nieuwsgierig dit verhaaltje lees ik vaak voor 🙂

  • Lia

    He, ten eerste weer eens leuk te lezen, sommige stukjes kende ik, zoals de echo, maar inderdaad ook wel opwekkend. Ik heb er een poosje overgedaan, en….het werkt!!!