Koekjes 5


Een vrouw stond te wachten op het vliegveld. Ze kocht een boek en een zak met koekjes. En ze vond een plek om rustig te gaan zitten.

Ze begon met lezen en het boek greep haar aandacht. Naast haar kwam een stevige man zitten. De man pakte een koekje uit de zak, die tussen hen in lag. De vrouw probeerde dit te negeren om een scène te vermijden.

Dus nam ze zelf ook nog menig koekje. En de man naast haar, de koekjesdief, bleef ook lekker door eten. De vrouw raakte geïrriteerd. Ze dacht: ‘het is dat ik zo’n aardig persoon ben, anders zou ik hem eens goed de les leren…’

Met elk koekje dat ze at, nam de man ook een koekje. Toen er uiteindelijk nog één koekje over was, pakte de man het koekje en brak het in twee stukjes. Hij bood haar de ene helft en at zelf de andere helft op. De vrouw werd nijdig. ‘Ahh, wat is hij onbeleefd, ongelofelijk. Hij toont niet eens een klein teken van dankbaarheid…’

De vrouw zuchtte uiteindelijk van opluchting toen haar vlucht werd omgeroepen. Ze stond zonder blikken of blozen op en liep snel weg.

Eenmaal in het vliegtuig ging de vrouw zitten in haar stoel. Ze pakte haar boek en wat vond ze in haar tas… haar eigen zak met koekjes. Vol verdriet realiseerde ze zich: ‘Ohh, het was te laat voor excuses. Ze was zelf de dief geweest. En nog wel een hele ondankbare ook…’

Meer korte, inspirerende verhalen


Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

5 gedachten over “Koekjes

  • Emoes

    Hé, dit verhaal ken ik, en hier is ook een powerprintpresentatie van! Zodoende ken ik het verhaal direct.
    Wij denken niet allemaal het zelfde en ook oordelen wij ietsje te snel, Denk dat wij misschien hetzelfde gedaan zouden hebben.

  • Leia Smit

    Als die mevrouw nou, in plaats van zich zo op te vreten, gewoon iets had gezegd tegen deze meneer: “Wat een heerlijke koekjes hè? Ik heb ze hier gekocht in de kiosk. Wilt u er misschien nog eentje?”, of de minder tactvolle variant: “Meneer, ik vind het wel wat onbeleefd dat u zomaar van mijn koekjes zit te eten…”, dan was dit misverstand onmiddellijk uit de wereld geholpen. Hij had gezegd: “Oh, heeft u ook van deze koekjes gekocht? Dat is toevallig! Ja, ik lust er ook wel eentje van u…” of: “Ik denk dat u zich vergist mevrouw, deze koekjes zijn van mij!” (waarbij het tweede gesprek natuurlijk de voorkeur verdient), dan was dit hele misverstand direct uit de wereld geholpen. Ik vind de les vooral dat je je niet moet gaan zitten ergeren, maar er wat aan doen!

  • Mark Verhees

    Hoi Lana,

    We kunnen ons inderdaad wel eens stevig vergissen. Als ik iemand anders een fout zie maken, probeer ik stil te staan bij de gedachten dat ik zelf ook fouten maak. Dat maakt relativeren zo veel gemakkelijker voor mij. En dan kan ik een foutje met een glimlach ontvangen.

    Fijne zondag!

    Vrolijke groet,
    Mark

  • Lana

    Ik vind het een mooi verhaal, en waarschijnlijk doel je hier op de illusies van de mens ?! De dagelijkse illusies die we moeten doorbreken !?! Overigens, heb je ook dankbare dieven ? Wet Oorzaak & Gevolg kunnen ook zij niet ontlopen. Het gevolg komt vroeg of laat ! Maar ok, dat weten ze (nog) niet !