We zien wel


Er was eens een oude man. Hij had een jonge, stevig gebouwde zoon en zij wisten steeds net rond te komen. Op een dag kwam de zoon opgewonden thuis. Hij had een paard gevonden. Ze zochten overal naar de eigenaar, maar die bleef onvindbaar. Iedereen in het dorp prees de man gelukkig met zijn rijke vondst, maar hij zei steeds weer dat het net zo goed ongeluk zou kunnen betekenen.

Men vond de man maar een ouwe zeur, totdat zijn zoon van het paard viel en met een gebroken been thuis werd gebracht. Alle mensen zeiden toen dat de man toch gelijk had gehad: het paard had hem ongeluk gebracht. Maar de man gaf aan dat het net zo goed geluk zou kunnen betekenen.

Een week later brak er oorlog uit. Alle weerbare mannen werden opgeroepen en de mensen zeiden dat die ouwe toch weer gelijk had gehad: nu was hij de enige, wiens zoon niet werd opgeroepen. De oude man hield zijn mond en dacht: we zien wel.

Oordeel niet te snel. We zien wel…

Meer korte, inspirerende verhalen

 

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.