Dit is goed 1


Laat je niet gek maken. Een kort, inspirerend verhaal.

Een oude legende uit Afrika gaat over een koning en zijn goede vriend. Samen groeiden zij op. De vriend had de gewoonte om iedere gebeurtenis in zijn leven, zowel de positieve als de negatieve, te beschouwen als ‘Dit is goed.’

Op een dag waren de koning en zijn vriend op jacht. Ze hadden hun pistolen geladen. Alleen de vriend had iets verkeerds gedaan bij de voorbereiding van de wapens. De koning schoot met het pistool en verloor daarbij zijn eigen duim. De vriend keek naar de situatie en zei: ‘Dit is goed.’ ‘Nee’, zei de koning, ‘dit is helemaal niet goed!’ En hij stuurde zijn vriend naar de gevangenis.

Ongeveer een jaar later was de koning weer op jacht, toen hij gevangen werd genomen door kannibalen. De kannibalen hadden wel trek in een vorstelijk maal. Ze brachten hem naar het dorp, bonden hem vast en maakten een groot vuur. Toen ze de koning op het vuur wilde gaan roosteren, zagen ze dat de koning een duim miste. Bijgelovig als ze waren, ze aten immers nooit iemand die minder was dan heel, lieten ze de koning vrij.

De koning was aan de dood ontsnapt en besefte dat zijn vriend gelijk had. Hij ging naar de gevangenis, vertelde zijn verhaal en bood duizendmaal zijn excuses aan. ‘Het was een fout van mij om je naar de gevangenis te sturen. Sorry.’

‘Nee’, antwoordde de vriend, ‘dit is goed!’.
‘Huh?’ zei de koning. ‘Hoe bedoel je?’
‘Nou’, zei de vriend, ‘als ik niet in de gevangenis had gezeten, zou ik met jou op jacht zijn geweest en dan zou ik opgegeten zijn door de kannibalen.’

Meer korte, inspirerende verhalen



Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Een gedachte over “Dit is goed

  • miranda

    mooi verhaal over acceptatie:
    Er was eens een man met een mooi, groot en groen gazon. Hier en daar stonden er stobben met paardebloemen. De irriteerde zich hier mateloos aan en begon de paardebloemen uit te steken. Het mocht niet baten. Er kwamen steeds meer paardebloemen. Hij ging naar de winkel en kocht verdelgingsmiddel. Weer ging hij aan de gang. Het hielp niet. Langzaam maar zeker groeide er overal paardebloemen. Hij was teneinde raad.
    Toen op een dag kwam de buurman langs. En die zei:”als jij leert om van paardebloemen te houden, ben je een rijk m

    an. En kun je iedere dag genieten van de mooie gele bloemen….”