Het kind in mij 4


Een gedicht vol verlangen en vrijheid. Over weten dat het er is en kijken hoe je het kunt oproepen.

 

Zo zorgeloos en vrij
het kind in mij maakt me blij
het slechte nieuws is om te vergeten
heerlijk om niet alles te hoeven weten

Zo gelovend in de goedheid van de mens
het kind in mij ontdekt vanuit een wens
knuffels en handkusjes om weg te geven
een liefdevolle wereld om te beleven

Zo onverstandig mijn gedrag
het kind in mij plukt de dag
zingend en rennend door de regen
en iedere uitdaging komt gelegen

Zo ontluikend met mijn lach
is wat het kind in mij geven mag
verwonderend zijn mijn gedachten
en eerlijkheid kun je verwachten

Zo fantaserend in mijn dromen
het kind in mij laat ze uitkomen
spelend ontdekken wat ik nu al kan
voor de toekomst heel wat van plan

Zo onverstandig mijn gedrag
en zo ontluikend met mijn lach
gelovend in liefde en dromend zo vrij
ja, wat ik kan leren van het kind in mij.

(Mark Verhees)

 

Meer gedichten


Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

4 gedachten over “Het kind in mij

  • zonnesproetje

    2 oogjes staren in de ruimte, een bijna levenloze blik. De sprankeling van toen ze nog echt kind was, vol vertrouwen en onbevangenheid, totaal verdwenen. Zelfs de tranen zijn niet zichtbaar meer. Al lijkt het of ze ieder moment in huilen kan uitbarsten. Haar emoties verstopt onder het harnas van schuldgevoel, loyaliteit, trouw en plichtsbesef. Het kind zijn totaal verdwenen. Ooit een lief mooi meisje van pure schoonheid, zo zuiver. Nu een lieve vrouw die haar schoonheid niet meer kan zien of voelen. Die haar waarde niet werkelijk erkent. Het kind zijn totaal verdwenen. Jarenlang zoeken naar een opvulling van de leegte en de immense pijn. Bijna ondraaglijk zo intens. Jarenlang het gevoel hebbende niet heel maar half te zijn. Het kind zijn, waar is het toch gebleven? Dan is het besef, waardoor de leegte er is en volgt een hoop oud zeer. Het kleine meisje klopt aan omdat ze nog steeds die liefde zo mist. De volwassen vrouw sluit het kindje in haar armen en voelt het in haar hart. En ze weet nu hoe waardevol ze is.