-> Ingezonden door Jaap
Vanuit mijn kantoortje zag ik ze al een paar weken bezig. Iedere morgen als ik binnenkwam met een kop koffie waren zij al druk in de weer. Takjes en strootjes werden ingevlogen, daarna gekeurd en na goedkeuring zorgvuldig aangebracht onder de dakpan waar zij ieder jaar hun nest bouwen.
Vermoedelijk is het droompaleisje van mijnheer en mevrouw Kauw klaar, want sinds
vanmorgen doen zij hele andere dingen. Hij hipt kwetterend, schuddend met zijn staartveren, het dak op en af. Zij wacht, tot hij klaar is met zijn act. Hij moet aan het werk in de dakgoot die speciaal gemaakt is voor het verwekken van nageslacht en niets anders dan dat!
Misschien zitten we over een week of zes buiten te genieten van een wat waterig zonnetje en kunnen we luisteren naar het resultaat van het gekrakeel van vandaag. Hun jongen die schreeuwen om voer.
Het voorjaar komt eraan!
Een bericht wat ik ongeveer een week geleden heb geschreven (en niet gepubliceerd…):
Nu al een paar dagen achter elkaar ‘s morgens vogeltjes horen fluiten. Wat is dat toch een heerlijke ervaring. Zeker na een lange periode van koude en donkere dagen. Gelukkig worden ook de dagen weer langer. Nou ja, langer licht bedoel ik dan. Licht en een vrolijk deuntje van een klein vogeltje geven me energie.
En dan het vooruitzicht op de lente… Eigenlijk is dit de mooiste periode van het jaar. De periode waarin het verlangen stijgt naar een heerlijk temperatuurtje, bloeiende bloemen, florerende planten. Lekker zonder jas naar buiten. Het verlangen is al fijn.
Nog altijd vraag ik me af waarom vogels ‘s morgens, vanaf het moment dat de zon opkomt, zo uitbundig zingen en stoppen op het moment dat de mens tot leven komt.
Heerlijk om naar te luisteren in bed als je (te) vroeg wakker bent geworden….