-> Ingezonden door Evert
Gisteren keek ik met een schuin oog tv, naar zo’n populair modellenprogramma. Voor mijn ogen voltrok zich een parade van ogenschijnlijk perfecte jonge vrouwen. Het oordeel van de jury leverde uitingen van verontwaardiging, teleurstelling, schaamte en tranen op.
Ondertussen stelde ik mijn droombeeld bij van onze huiskamertrap, al dagen mijn klusobject. Als het tijd was om te slapen, was mijn hoofd nog bezig met de creatie van de perfecte trap.
Zittend op de bank, met de modellen op tv, wist ik weer wat ik mooi vind, wat me boeit en waar ik graag naar kijk. Naar fijne lijntjes in iemands gezicht, maar ook naar de diepere groeven. Gezichten waar emoties vanaf te lezen zijn, die hun eigen verhaal vertellen. Dit mag van mij nu ook gelden voor onze trap, immers schoonheid schuilt in het onvolmaakte!
Een paar mooie zinnen ‘de fijne lijntjes…de diepere groeven’ en ‘schoonheid schuilt in het onvolmaakte..’. Daar kan ik me echt in vinden, en niet alleen omdat ik nooit op de catwalk uitgenodigd zou worden
.
Mensen boeien me als ze iets in zich hebben dat ook een beetje ‘schuurt’. Dat kan een passie maar ook een onvolkomenheid of een tragedie zijn waarmee je moet leren leven. Ik vind het ook heel mooi om te zien hoe sommige mensen hun tragedies dragen, de kracht die daarvanuit gaat.
En wat die trap betreft Evert… Ik voel met je mee, ook ik heb het karwei eens onder handen gehad en op die trap was tevoren een traploper gelijmd!
Schoonheid zit in het onvolmaakte absoluut, dat maakt ons uniek en staan voor de lessen in het leven. Zo heb ik een verlovingsring met 4 diamantjes, en 1 van die steentjes is een tikkeltje dof. Ik vind deze ring heel symbolisch. Ik denk dan altijd, die ring is niet perfect, ik ben niet perfect, maar dat is in wezen ook schoonheid
!
Evert,
Ik vind het heel mooi hoe je de balans in het stukje brengt… En erg mooi hoe je een excuus vindt om de boel, de boel te laten.
Vrolijke groet, Mark