-> Ingezonden door Henk
Enkele weken geleden was het Christchurch, Nieuw Zeeland en nu is het een zeebeving bij Japan geweest, die met alles verwoestende kracht een onbeschrijflijk leed veroorzaakt. En telkens zullen we weer moeten constateren hoe nietig we zijn. Een reden temeer om over onze houding van vandaag na te denken.
Mijn dochter werd enige jaren geleden met een ongeneeslijke vorm van kanker
geconfronteerd. Daarnaast beschikt ze over een onvoorstelbare wilskracht. Een kracht die de sluipmoordenaar kanker niet kan wegnemen, maar die haar elke dag weer stimuleert, om alles uit de dag te halen wat erin zit. Een ultieme wens, was een helikoptervlucht boven Mount Cook, Nieuw-Zeeland. Deze week is dat gerealiseerd. (Ik ontving bijgaande foto.)
Vandaag ben ik, met haar, de (bijna) gelukkigste mens en morgen zien we wel weer. Haar gedrag kan mij alleen maar extra stimuleren tot een positieve levenshouding.
Wat mooi Henk, als je zo in het moment kan leven.
Grote bewondering.
Daar kan ik me helemaal bij aansluiten.
Moet erg bijzonder voor je zijn om de foto te zien waarop je dochter haar wens vervult.
Pluk de dag.
Henk,
Een persoonlijk verhaal dat me raakt. Laten er voor jou en jouw dochter nog veel dagen volgen, die zijn zoals deze dag uit jouw verhaal!
Alle goeds,
Evert
Beste mensen,
Bedankt voor jullie positieve reacties.
Henk jouw verhaal ontroerend me.
Wat mooi dat je je zo gelukkig kunt voelen.
Alle goeds Mia
Dit bericht had ik niet gemist, maar tot nu vond ik een reactie erop geven erg moeilijk omdat ik het gevoel dat elke reactie te weinig zou zijn. Misschien is dat dan maar wat ik moet zeggen….
Vandaag van Henk begrepen dat zijn dochter inmiddels terugvliegt. Morgen ziet hij zijn dochter weer. Bij deze wens ik jou, Henk, mooie en positieve momenten met je dochter morgen!
En alle dagen die nog mogen komen..
Ik wil me bij Mark aansluiten Henk. Ik gun je, dat je ook nu weer kan genieten van “het”moment.
Figuurlijk gesproken, heb ik nog even een blik op de meest positieve site van Nederland geworpen, alvorens naar Düsseldorf af te reizen. En ik mag constateren, na het lezen van jullie berichten, dat ook als we elkaar niet zien, we toch aan elkaar denken.
Een uiterst fijne en positieve constatering.
Mooi verhaal. Ziektes kunnen juist erg veel kracht
en positieve momenten geven.
‘t Neemt niet alle pijn weg, maar je kunt er wel mee verder…
Geluk & Sterkte,
Cornélie.
Een verhaal wat je raakt……
Diepe Respect,en Bewondering…
Carpe Diem is ook mijn motto van elke dag.
Heel veel sterkte,Dikke knufffffff.
Henk het verhaal wat jij in maart schreef over jouw dochter komt bij mij regelmatig naar boven en zo ben ik het vandaag nog eens op gaan zoeken.
Ook al ken ik jullie helmaal niet, toch denk ik vaak aan jullie.