-> Ingezonden door Mari
Toen ik jong was leefde ik meer met de seizoenen. Zeker in de oude boerderij waar mijn vader, in koude winternachten, zijn lange brommerjas over de dekens legde om zo meer
warmte vast te houden, het zware gewicht dat een gevoel van veiligheid in herinnering roept. Naarmate ik ouder wordt heb ik wat meer moeite met de winter. Ik denk omdat de kou de zwakkere plekken in het lijf meer laat voelen.
Ondanks dat ik het naderen van de winter minder prettig begin te vinden zijn er toch altijd weer mooie momenten die daar een tegenwicht aan bieden. Een ervan is het zien van het zwanenpaar dat elk jaar opnieuw achter ons huis in de poldersloot neerstrijkt. Zo’n zwanenstelletje blijft levenslang bij elkaar en het is elke keer weer een aangename verrassing als ze weer uit noordelijker streken zijn aangekomen om de winter met ons door te brengen.
