Toen de dichter Edwin Markham met pensioen wilde gaan, ontdekte hij dat de man, aan wie hij zijn financiën had toevertrouwd, al zijn geld had verkwanseld. Weg was zijn droom van een comfortabele oude dag. De dichter begon te broeden over het verlies en de onrechtvaardigheid. Hij werd steeds woedender.
Op een dag zat hij aan zijn schrijftafel en probeerde hij zijn zorgen van zich af te zetten. Hij merkte dat hij cirkels aan het tekenen was. Toen dacht hij: “Ik moet het hem vergeven en ik zal het hem vergeven. Hij keek naar de cirkels op het papier en schreef:
“Hij trok een cirkel om mij buiten te sluiten,
Ketter, rebel, een ding om te negeren;
Maar liefde en ik wisten ‘t te winnen,
Wij trokken een cirkel om hem daarin op te nemen.”
Door te vergeven brak er een stroom van creativiteit in hem los.
Erg mooi!! Ver-geven blijft nog steeds geven!
Vergeven bevrijd, als het maar geen wegstoppen wordt i.p.v. vergeven.
vergeven werkt zeer bevrijdend en geeft je weer ruimte.