Er was eens een jonge ballerina. Ballet dansen was haar lust en haar leven. Om te weten of ze genoeg talent had, vroeg ze het oordeel van een deskundige ballet leraar. Na twee minuten dansen zegt de leraar: ‘Ho maar, je hebt niet wat nodig is om een geweldige ballerina te worden.’
Gedesillusioneerd ging de jonge vrouw naar huis. Nooit zou ze meer ballet dansen.
Vele jaren later kwam ze dezelfde ballet leraar tegen. De man was inmiddels oud. De vrouw vertelde over haar leven. Uiteindelijk vroeg ze: ’Een ding zit me nog altijd dwars. 
Hoe kon je toen zo snel zien dat ik het talent niet had?’
‘Oh’, zegt de oude man ‘ik heb nauwelijks naar je gekeken terwijl je danste. Dat deed ik nooit als ze met zo’n vraag kwamen.’
‘Dat is onvergeeflijk. Wat jij me hebt aangedaan… Ik had een geweldige ballerina kunnen zijn.’
‘Nee’, zegt de oude man ‘dat denk ik niet. Als je echt had wat nodig is, had je helemaal niet geluisterd naar mijn woorden…’
Wat een mooi verhaal.
Als je weet waar jou passie ligt heb je geen oordeel van een ander nodig.
* PASSIE I S & “spettert” kletterd …
vind onbewogen ZIJN “weg!” … * …
En toch… (‘en toch’ doet me altijd denken aan de familie spin in de stofzuigerzak uit ‘De Mythe’ van Freek de Jonge; een soort van overtuiging tegen de stroom in), en toch vind ik dat de ballet leraar zich er te gemakkelijk vanaf maakt.
Of de jonge ballerina het al dan niet had dat doet er even niet toe, in mijn perspectief getuigt zijn benadering van een tekort aan aandacht voor de vraag die hem gesteld wordt. Ik heb er een raar smaakje van in de mond en merk dat ik me er niet toe kan zetten om op de ‘thumbs-up’ te klikken.
Haha, die komt me bekend voor
! Leuk deze heb ik ook mijn site staan, met een leuke reactie van ene Mark.
Twee zielen, één gedachten. Mooi Mark, keep up the good work.
Warme groet, Marian
LEEFTIJD Als ik mijn leven nog eens over zou mogen doen zou ik in dat leven nog meer fouten willen maken. Ik zou me helemaal ontspannen. Ik zou de spieren los maken door gymnastische oefeningen. Ik zou op karate gaan en op judo. Ik zou nog gekker doen dan ik in dit leven al heb gedaan.
Ik zou minder dingen serieus nemen. Ik zou meer kansen benutten. Ik zou beter mijn best doen op school. Ik zou meer bergen beklimmen en vaker in de rivieren zwemmen. Ik zou meer ijs eten en minder bonen. Ik zou misschien wel meer actuele problemen hebben, maar minder denkbeeldige. Weet u, ik ben een mens die met gevoel gezond wil leven uur na uur, dag na dag. Oh, ik heb ook mijn goede momenten gehad en als ik alles over zou mogen doen zou ik er misschien nog wel meer hebben gehad. In feite zou ik niets anders proberen te hebben dan dat. Mijn herinneringen zijn mij dierbaar. Exact, goede momenten, de een na de ander, in plaats van jaren vooruit te lopen op het leven van elke dag. Ik was een mens die nooit ergens heen ging zonder thermometer, heet water kruik, regenjas of paraplu.
Als ik alles over zou mogen doen, zou ik met minder bagage reizen dan ik heb gedaan. Als ik nog eens zou kunnen leven, zou ik vroeger op blote voeten gaan lopen in de lente en zo blijven lopen tot na de zomer vakantie. Ik zou vaker gaan dansen. Ik zou vaker in de draaimolen en in de bots autootjes gaan, ik zou meer madeliefjes plukken en paardenbloemen. Ik zou minder vroeg zijn gaan roken. Ik zou meer aandacht aan mijn kinderen besteden dan ik heb gedaan. Als ik alles over zou kunnen doen…En nu heb ik nog lang niet alles opgenoemd wat ik wel of niet zou doen…als ik. Ja, Als – Als – Als.
Als Napoleon nog kleiner was geweest had zijn hand in zijn gulp gezeten!
Het enige wat ik nu nog met mijn leven kan doen is het beste maken van wat er nog resteert. Daarom vind ik de spreuk van de vlinder zo mooi.
*Net toen de rups dacht dat zijn leven voorbij was, werd hij een vlinder.
Door de vlinder heb ik mij laten inspireren door hem als achtergrond voor een van mijn twitter accounts te gebruiken: zoek: @jandebrander39 op twitter!
Zoek ook op Google naar MS Willem Ruys drie keer de wereld rond. Plazilla verhaal!
Max van Vugt 74 jaar oud = Baarle Nassau 20-05-2013