Een meisje zit diep in de put en vertelt tegen haar vader dat ze moeite heeft om iets van haar leven te maken. Haar vader staat op, zegt niets en neemt dochter mee naar de keuken. Hij vult drie pannetjes met water en zet ze op het vuur. Zodra het water kookt, plaatst vader aardappelen in de eerste pan, eieren in de tweede pan en koffiebonen in de laatste pan.
Na twintig minuten haalt vader de pannen van het vuur. Vader zegt: “Lieve schat, wat zie je?”
“Aardappelen, eieren en koffie”, zegt de dochter.
“Kijk eens goed.”
De dochter voelt aan de zachte aardappelen en de hardgekookte eieren en ruikt de aroma van de koffie.
“Welnu”, zegt vader
, “de aardappelen, eieren en koffie zijn alle drie in dezelfde omstandigheden verhit. De aardappel was stevig en werd zacht. Het ei was van binnen zacht en werd hard. De koffiebonen veranderden het water en creeerden iets nieuws.”
“Wie wil jij zijn? Als een probleem of uitdaging op de deur klopt, wil je dan een aardappel, een ei of een koffieboon zijn? Het is niet wat je overkomt dat je leven vormt, maar hoe je er mee omgaat…”
Jeetje wat een mooie omschrijving om om te gaan met het leven.
Ik neem deze mee en mocht iemand mij ooit vertellen dat hij of zij het leven niet meer ziet zitten zal ik dit voorbeeld noemen.
Ik weet wel, dat ik dagelijks o.a. door de positiviteitsmail, die ik ‘s-morgens in mijn mailbox krijg, positief op de been blijf in een voor mij soms moeilijke tijd.
Prachtig voorbeeld!